Rian Crins

Hands-on

Handen staan voor mij voor de ultieme verbinding. Als woorden niet meer toereikend zijn, dan is een kleine aanraking vaak veelzeggend. Gaandeweg werd het thema steeds relevanter. In tijden van Corona is aanraking niet meer vanzelfsprekend en alleen nog weggelegd voor een klein groepje binnen ieders inner circle.

Toch zijn het ook nu de handen die spreken. Denk aan het applaus voor de zorgmedewerkers, het zwaaien bij afsluiting van een videocall en het gebruik van handen bij afstand op afstand. Elke hand vertelt zijn eigen verhaal.

Proces: Als startende keramiekcursist ben ik begonnen aan mijn project handen.
Al snel ontdekte ik dat ik mezelf een pittige opdracht had gegeven. Een hand is niet makkelijk. De eerste exemplaren hebben deze tentoonstelling niet gehaald. Maar het lukte wel steeds beter om mijn handen te maken zoals ik ze in mijn hoofd had. Het zijn echt “mijn handen” geworden. Handen die een eigen verhaal vertellen.